Marcel Luntungan groeide op in een gezin van 13 kinderen met muziek als grote bindende factor. Ieder familiefeestje werd aangegrepen om gezamenlijk muziek te maken. Marcel pakte de gitaar op toen hij 14 was. Tijdens de gitaarles bij Jan Melisek speelde hij na wat hij hoorde en niet wat er op de bladmuziek stond.  Na verschillende bandjes schreef Marcel meer en meer zijn eigen composities geïnspireerd door singer-songwriters als James Taylor, Kenny Loggins en Stephen Bishop. Met Klaas Berings schreef hij in 1998 een top 40 hit voor de Kast, het nummer Zo Jong. Ook maakte hij in dat jaar deel uit van het achtergrondkoortje van Edsilia Rombley tijdens het Nationaal en Eurovisie Songfestival. In 2000 deed Marcel mee aan Het Hoogste Lied, een muziekwedstrijd. Jurylid Margriet Eshuijs koos Marcel als één van de winnaars.

In 2001 was hij finalist in de Grote Prijs van Nederland, categorie singer-songwriter.

Zijn broer Jerry, een geweldig muzikant was inmiddels psychotisch. In 2004 stapte Jerry uit het leven, niet in staat om met zijn ziekte om te gaan. Marcel legde de muziek naast zich neer. Alleen op bijzondere momenten zoals uitvaarten van familie, speelde hij nog muziek. 

Na zijn eerste persoonlijke effectiviteitstraining bij de organisatie           Essence Traingen besloot hij dat het tijd was om goed in de spiegel te kijken, alle muren die hij in al die jaren om zich heen had gebouwd, af te breken en te worden wie hij werkelijk was, durven te leven en liefde te geven. Dit betekende een doorbraak in zijn leven. In 2007 besloot Marcel de muziek weer op te pakken en speelt Marcel als singer-songwriter op verschillende podia en muziekcafé's. Na 10 jaar bij een vaste werkgever vertrekt hij en besluit hij zijn leven opnieuw in te richten en zijn talenten volledig in te zetten. Als performing artist voor bijzondere momenten, als studiomuzikant, als singer-songwriter en als mens. Beluister zijn eigen composities op Myspace.

Wil je meer weten? Stuur Marcel een berichtje naar info@luntungan.nl